Iberis semperflorens L. – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych (Brassicaceae Burnett). Występuje endemicznie we Włoszech.

Rozmieszczenie geograficzne Rośnie endemicznie na Sycylii oraz południowej części Półwyspu Apenińskiego.

Morfologia Pokrój Zimozielona bylina krzewiasta. Dorastająca do 80 m wysokości, chociaż według innych źródeł osiąga 15 cm wysokości i 30–38 cm szerokości. Liście Łyżeczkowate, ciemnozielone, o długości 30–70 mm. Kwiaty Zebrane w baldachogronach. Mierzą 3–5 cm średnicy. Mają białą barwę. Wydzielają zapach. Gatunki podobne Roślina jest podobna do ubiorka wiecznie zielonego (Iberis sempervirens L.), ale wyraźnie różni się okresem kwitnienia.

Biologia i ekologia Rośnie na wybrzeżu, na klifach, z zacienionych szczelinach skalnych. Występuje na wysokości do 1500 m n.p.m. Kwitnie od listopada do marca, natomiast według innych źródeł od przełomu października i listopada do kwietnia. Preferuje wapienne podłoże. Najlepiej rośnie na glebach od odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego (6,1–7,8 pH). Występuje w strefach mrozoodporności od 4a do 8b.