Błyszczak tęczowy (Lamprotornis iris) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae). Występuje w Afryce Zachodniej na południe od zachodniego Sahelu. Nie jest zagrożony.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Émile Oustalet w 1879 na łamach „Bulletin de la Société philomathique de Paris”. Autor przydzielił mu nazwę Coccycolius iris, tworząc dla niego nowy rodzaj Coccycolius. Holotyp pochodził według autora z wysp Los, prawdopodobnie jest to błąd i holotyp odłowiono w kontynentalnej części Gwinei. Później niektórzy autorzy nadal umieszczali błyszczaka tęczowego w monotypowym rodzaju Coccycolius. Obecnie gatunek umieszczany jest w rodzaju Lamprotornis i uznawany za monotypowy.
Morfologia thumb|250px Wymiary holotypu: długość ciała 210 mm, w tym ogona 85 mm i dzioba 18 mm (wzdłuż górnej krawędzi), długość skrzydła 110 mm, skoku – 23 mm. Anton Reichenow podaje długość skrzydła 105 mm, skoku – 25 mm. Ogół upierzenia złocistozielony. Policzki, pokrywy uszne i brzuch fioletowe. Dziób delikatnie zgięty. Nogi czarne.
Zasięg występowania Zasięg występowania błyszczaka tęczowego obejmuje Gwineę, północne Sierra Leone i centralne Wybrzeże Kości Słoniowej. Zabłąkanego osobnika odnotowano w południowo-zachodnim Mali. BirdLife International szacuje zasięg na 222 tys.