Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej w 1939 został wzięty do niewoli przez Niemców, po czym był osadzony w niemieckich obozach jenieckich: wraz z innymi oficerami 2 pułku Strzelców Podhalańskich przebywał w Oflagu VII A Murnau, Oflagu VI E Dorsten, Oflagu VI B Dössel i Oflagu X C Lubece) od 1939 do 1945. Po oswobodzeniu pełnił funkcję naczelnego kapelana obozu w Dössel, a później objął stanowisko dziekana I Korpusu Armii Brytyjskiej na obszarze Niemiec
Po zakończeniu wojny, w grudniu 1945 został duchownym w kościele św. Michała Archanioła w Nowej Soli na Ziemiach Odzyskanych. Od 25 lipca 1946 pełnił urząd proboszcza tamtejszej parafii św. Michała Archanioła. Od podstaw tworzył polską parafię w tym mieście. We wrześniu 1946 został mianowany na urząd wikariuszem substytutem w Dekanacie Nowa Sól. Wystąpił z inicjatywą zaproszenia ojców kapucynów celem ich przeniesienia do Nowej Soli, w której panował niedostatek duchownych. Osiedli oni w późniejszym Kościele św. Antoniego (wcześniej świątynia ewangelicka) i współpracowali z parafią św. Michała Archanioła i ks. Kostikowem. Pełnił stanowisko dziekana dekanatu kożuchowskiego.
Zmarł 14 lutego 1950 na ulicy we Wrocławiu.