Od 2006 kieruje Kliniką Chorób Wewnętrznych i Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. W kadencji 2020–2024 prorektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego ds. nauki i transferu technologii.
Należy do Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (Fellow, 2004), posiada tytuł Clinical Hypertension Specialist nadany przez Europejskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego (2001). Członek grupy ekspertów Sekcji Echokardiografii Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. W latach 2013–2017 wchodził w skład Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.
Od 2016 jest przewodniczącym interdyscyplinarnego zespołu do spraw programów Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego „Diamentowy Grant” oraz „Iuventus Plus”, a od 2017 przewodniczącym Rady Naukowej Narodowego Instytutu Kardiologii w Aninie. Od 2019 członek Komisji Ewaluacji Nauki. Od 2020 do 2022 przewodniczący grupy roboczej Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego „Pulmonary Circulation and Right Ventricular Function”. W latach 2021–2025 był członkiem Krajowej Rady ds. Kardiologii.
Do 2025 był promotorem 18 zakończonych prac doktorskich.
Publikacje Do 2024 trzykrotny współautor wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczących diagnostyki i leczenia ostrej zatorowości płucnej.