Rūdolfs Austriņš (ur. 25 sierpnia 1891 w Wolmarze, zm. 15 listopada 1937 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, komisarz bezpieczeństwa państwowego III rangi, z pochodzenia Łotysz.
Życiorys W latach 1907–1917 członek Socjaldemokratycznej Partii Łotwy, w 1912 aresztowany za działalność rewolucyjną, w czerwcu 1914 i w lipccu 1915 ponownie aresztowany, skazany na 3 lata, więziony w Wolmarze i Piotrogrodzie. W kwietniu 1917 wrócił do Wolmaru. W październiku 1917 wstąpił do SDPRR(b), od grudnia 1917 do lutego 1918 przewodniczący miejskiego komitetu wykonawczego w Wolmarze, następnie wyjechał do Piotrogrodu, w marcu 1918 skierowany przez NKWD RFSRR do Penzy, od 10 kwietnia do maja 1918 członek Kolegium NKWD guberni penzeńskiej, później komisarz ubezpieczeń społecznych w Penzie, od czerwca do sierpnia 1918 komisarz i członek kolegium penzeńskiej gubernialnej Czeki, od sierpnia 1918 do października 1921 przewodniczący penzeńskiej gubernialnej Czeki, równocześnie od marca 1920 do 1921 przewodniczący penzeńskiego gubernialnego trybunału rewolucyjnego.