Wtedy parafia należała do tejże diecezji.
Aktualny kościół został zbudowany po wojnie stuletniej. Budynek został odrestaurowany i przebudowany za czasów Napoleona III. Sylwetkę kościoła zdobi pęd jego strzały, niczym „palec wskazujący w niebo”. Prosty portal zachodni, i dawne główne wejście, jest renesansowy. Kwadratowe filary mocno wspierają wieżę. Początek renesansu można odczytać w gotyckich sklepieniach chóru. Wewnątrz (wejście aktualne od południa) tył kościoła zdobią XVII-wieczne ławki z bazyliki Vézelay: przeznaczone były dla dygnitarzy zwróconych twarzą do ambony. Artysta, Marc Hénard (1919-1992), zrealizował w latach 1970. drewniane skrzydła drzwi portalu od strony południowej i ceramiczny niebiesko-różowy wystrój prezbiterium, wraz z Serge'm Jamet'em. Otacza on główny ołtarz i składa się z planet, zwierząt i narzędzi, które krążą wokół trójkąta Trójcy Świętej. Kaplica po lewej stronie z XVII wieku jest poświęcona Notre Dame du-Bien-Mourir (Matce Bożej Dobrej Śmierci). Naprzeciwko zawieszono tablicę z wyznaniem wiary ojca Jean-Baptiste Muard'a i jego czterech towarzyszy. Ojciec Muard, którego posąg stoi na dziedzińcu plebanii obok, jest założycielem w 1850 roku benedyktyńskiego opactwa Sainte Marie de la Pierre-qui-Vire.