Masakra w Sant’Anna di Stazzema (wł. Eccidio di Sant’Anna di Stazzema) – pacyfikacja toskańskiej wsi Sant’Anna di Stazzema przeprowadzona przez Niemców 12 sierpnia 1944.
Podczas walk na Linii Gotów prowadzonych w trakcie kampanii włoskiej II wojny światowej, oddziały niemieckie stosowały politykę „spalonej ziemi”, której celem było m.in. pozbawienie włoskich partyzantów zaplecza oraz pomocy ludności cywilnej. Największa dokonana w ramach tej operacji masakra miała miejsce 12 sierpnia 1944, gdy żołnierze 16 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer SS” doszczętnie spalili Sant’Anna di Stazzema oraz zamordowali około 560 Włochów (mieszkańców wsi oraz uchodźców). W gronie ofiar znalazło się ponad 110 dzieci. Pod względem liczby ofiar była to druga co do wielkości zbrodnia popełniona przez Niemców we Włoszech podczas II wojny światowej.