Ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych został zaliczony do kategorii EN – gatunków krytycznie zagrożonych. Został wymieniony w tej kategorii, ponieważ jego populacja obejmuje tylko nieregularny obszar o powierzchni około 300 m², a Zasie występowania ogranicza się do 1 km². Liczba dojrzałych osobników wynosi około 50 i ma tendencję spadkową. Spadek ten wynika z niskiej żywotności nasion oraz z wypasu kóz i owiec. Jednak pomimo presji ze strony roślinożerców nie wydaje się, że zakres występowania są odkąd po raz pierwszy opisano R. sardoum pod koniec XVIII wieku. Brak danych historycznych utrudnia ocenę obecnej dynamiki populacji. Niemniej jednak gatunek ten jest poważnie zagrożone wyginięciem, głównie ze względu na niską żywotność nasion z przyczyny jeszcze nie zrozumiałej.
Roślina jest wymieniona jako gatunek priorytetowy w załączniku II dyrektywy siedliskowej oraz w załączniku I konwencji berneńskiej. Obecnie nie ma żadnej ochrony prawnej dla tego gatunku, mimo że znalazł się on w proponowanym projekcie ustawy sejmiku Sardynii w 2001 roku w sprawie ochrony gatunków roślin na wyspie. Roślina R. sardoum jest wymieniona w załączniku jako gatunek endemiczny. Jednak prawo to jest kontrowersyjne, ponieważ może zwiększyć zainteresowanie zbierania tego gatunku.