Apostolos Kaklamanis, gr. Απόστολος Κακλαμάνης (ur. 7 września 1936 w Leukadzie) – grecki polityk i prawnik, wieloletni parlamentarzysta, współzałożyciel Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego, minister w różnych resortach, w latach 1993–2004 przewodniczący Parlamentu Hellenów.

Życiorys Studiował prawo na Uniwersytecie Narodowym im. Kapodistriasa w Atenach, praktykował w zawodzie prawnika. Działalność polityczną podjął w ramach Unii Centrum kierowanej przez Jeorjosa Papandreu. Pełnił funkcję przewodniczącego jej organizacji młodzieżowej, w latach 1964–1965 był sekretarzem generalnym w jednym z ministerstw.

W okresie junty czarnych pułkowników działał w opozycji, skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Udzielał się jako obrońca w odbywających się w tym czasie procesach politycznych. Po upadku dyktatury w 1974 był wśród założycieli PASOK-u, w 1977 wszedł w skład jego komitetu centralnego, a od 1988 do 2005 był członkiem biura wykonawczego partii. W 1974 po raz pierwszy został wybrany na posła do Parlamentu Hellenów. Zasiadał w nim nieprzerwanie przez ponad 40 lat, uzyskując reelekcję w wyborach w 1977, 1981, 1985, obu wyborach w 1989, 1990, 1993, 1996, 2000, 2004, 2007, 2009 i obu wyborach w 2012.