Stanisław Kazimierz Bieniewski herbu Radwan (ur. w 1610, zm. między 6 września 1679 a 17 lutego 1680) – wojewoda czernihowski w latach 1660-1679, kasztelan wołyński w latach 1657-1660, klucznik łucki w latach 1655-1657, pisarz grodzki łucki w latach 1650-1655, starosta łucki w latach 1673-1680Urzędnicy wołyńscy XIV-XVIII w". Oprac. Marian Wolski, Kórnik 2007, s. 156., starosta bohusławski, starosta nossowski, wielki poseł w Moskwie w 1667 rokuHistoria dyplomacji polskiej, t. II: 1572-1795 / pod redakcją Zbigniewa Wójcika. Warszawa, 1982, s. 264., sekretarz Jego Królewskiej Mości w 1653 roku.
Może w 1641 zaczął swą służbę polityczną, zostając pisarzem grodzkim łuckim. Poseł sejmiku łuckiego na sejm 1653 rokuTomasz Ciesielski, Sejm brzeski 1653 r., Toruń 2003, s. 278.. Poseł sejmiku łuckiego na sejmy 1650, 1654 (II), 1655 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 336.. Orędownik porozumienia Rzeczypospolitej z Kozakami po powstaniu Chmielnickiego. Uczestniczył w negocjacjach ugody hadziackiej. Na sejmie 1659 z determinacją popierał ugodę z Kozakami. W liście do Andrzeja Trzebickiego 28 października 1659 pisał: Paralitica Ojczyzna, gdy najbardziej potrzebowała rąk, w ten czas ich nie miała.