We wrześniu 1945 roku 1 Warszawską Dywizję Kawalerii włączono do OW Pomorze, a potem przeformowano ją na etaty pokojowe o ogólnym stanie 4300 żołnierzy. Na początku 1946 roku przeprowadzono kolejną reorganizację, a stan dywizji zmniejszył się do 3600. W listopadzie 1946 roku 1 Dywizję Kawalerii wyłączono z OW Pomorze i podporządkowano dowódcy OW Warszawa. Jednocześnie dywizja zmieniła miejsce dyslokacji na Garwolin. Pod koniec stycznia 1947 roku podjęto decyzję o rozformowaniu dywizjiRozkaz organizacyjny NDWP nr 028/org. z 27.01.1947 → . Z jej oddziałów wydzielono 100 kawalerzystów, tworząc z nich reprezentacyjny szwadron ułanów, który włączono do batalionu wartowniczego stacjonującego w Warszawie. W połowie 1948 roku szwadron ten został też rozformowany.
Ze względu na jej niewielką rolę w okresie II wojny światowej kawaleria nie była uznawana w świecie za perspektywiczny rodzaj wojsk. Większości ówczesnych armii rezygnowała z utrzymywania tego typu jednostek jako nie odpowiadających wymaganiom współczesnego pola walki.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia