owocem tych doświadczeń stał się album In cantus.
W 2011 roku wygrał Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo piosenką „Chiamami ancora amore”, która zdobyła również nagrodę krytyki. W tym samym roku ukazała się kompilacja I colori nel buio, do której piosenki artysta wybrał według własnego gustu. Ozdobą albumu stały się dwa premierowe utwory: tytułowy „I colori del buio”, napisany razem z Claudio Guidettim i „Un lungo addio”, do którego tekst napisał (po raz pierwszy) wspólnie z żoną.
W lipcu 2013 roku otrzymał nagrodę Premio Lunezia za walory muzyczne i literackie swoich piosenek.
8 października 2013 roku wydał nowy album, Io non appartengo più; 30 stycznia 2015 roku album otrzymał certyfikat Złotej Płyty, przyznany mu przez Federazione Industria Musicale Italiana.
Działalność literacka Roberto Vecchioni jest również autorem kilku książek: w 1983 roku wydał Il Grande Sogno, w której znalazły się jego wiersze, opowiadania i teksty piosenek (wydawnictwo Milano Libri), a w 1996 roku zbiór opowiadań Viaggi del tempo immobile (Einaudi).