Zygmunt Kaznowski (ur. 10 maja 1895 w Pilźnie, zm. 7 czerwca 1949 w Londynie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys W latach 1913–1914 należał do Drużyny Polowej „Sokoła” w Pilźnie. 8 stycznia 1919 roku został mianowany podporucznikiem, a 28 lutego 1921 roku porucznikiem.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 381. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 24 pułk artylerii polowej w Jarosławiu.
18 lutego 1928 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu 1928 został wyznaczony w 24 pap na stanowisko dowódcy III dywizjonu. W marcu 1930 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku, a w marcu 1932 przesunięty ponownie na stanowisko dowódcy dywizjonu. Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku w korpusie oficerów artylerii. We wrześniu 1939 roku był zastępcą dowódcy Ośrodka Zapasowego Artylerii Lekkiej Nr 3.
W 1941 roku na terytorium ZSRR był organizatorem i pierwszym dowódcą 7 pułku artylerii lekkiej.