mały|Grób Bogoluba Sotirowa na cmentarzu Powązkowskim Bogolub Sotirow (ur. w 1927 w Ju­go­sła­wii - zm. 5 grudnia 2010 w Warszawie) – bułgarski lekarz ortopeda.

Życiorys Urodził się w 1927 w Jugosławii. Stu­dio­wał me­dy­cy­nę w Belgradzie, na Woj­sko­wej Aka­de­mii Me­dycz­nej. Na­stęp­nie przeniósł się do So­fii, gdzie od­był staż po­dy­plo­mo­wy. W 1957 przy­je­chał do Pol­ski. Po kil­ku latach otrzy­mał pol­skie oby­wa­tel­stwo. Pracował pod kierunkiem, pro­fe­so­rów Adama Gru­cy, Mariana Gar­lic­kie­go, Andrzeja Sey­frie­da Degi, We­is­sa. Otrzy­mał etat w kli­ni­ce or­to­pe­dycz­nej Akademii Medycznej w War­sza­wie. W 1969 uzy­skał stopień dok­to­ra na­uk me­dycz­nych. Rów­no­le­gle pra­co­wał w sa­na­to­rium or­to­pe­dycz­no­-re­ha­bi­li­ta­cyj­nym i neu­ro­lo­gicz­nym dla dzie­ci w Zagórzu ko­ło War­sza­wy, gdzie głów­nie le­czył przy­pad­ku cho­ro­by He­ine­go­-Me­di­na. Po powstaniu Wojewódzkiego Zespołu Chirurgii Urazowej, Ortopedii i Rehabilitacji mianowany dyrektorem. Funkcję pełnił do 13 października 1976. W 1973 po uzy­ska­niu stopnia doktora habilitowanego roz­po­czął pra­cę na stanowisku dy­rek­to­ra na­czel­ne­go w Sz­pi­ta­lu Chi­rur­gii Or­to­pe­dycz­no­-Ura­zo­wej w Otwoc­ku. Jednocześnie pro­wa­dził od­dział or­to­pe­dii dla dzieci i mło­dzie­ży. W tym cza­sie uzy­skał ty­tuł pro­fe­so­ra.