W 2014 r. książką otrzymała drugą recenzję w „Esensji”, autorstwa Magdaleny Kubasiewicz. Kubasiewicz fabułę uznała za „nie nadmiernie skomplikowaną” a samą książkę, za niezbyt oryginalną, aczkolwiek wady te uznała za zrekompensowane z nawiązką przez „styl, klimat i pojedyncze elementy, dodające uroku” i ciekawe wątki poboczne. Równocześnie skrytykowała utwór jako nieco chaotycznie napisany, z wieloma wątkami, z których wiele nie jest poprawnie zakończonych. Książkę uznała za przyjemną lekturę, ale „wypadającą nieco blado” w porównaniu do innych utworów Grzędowicza.
W 2016 r. książkę (w wersji audiobooka) zrecenzował Mateusz Cyra dla portalu Głos Kultury. Recenzent pozytywnie ocenił utwór, pisząc, że jest to „powieść pisana plastycznym językiem... niezwykle złożona, pełna drobiazgów i nie ma w niej absolutnie niczego, co byłoby zbędne”. Według Cyry, jest to zarówno lekka, bawiąca fantastyka rozrywkowa, ale równocześnie jest to też „bardzo zręczne” potraktowanie klasycznego tematu filozoficzno-literackiego (śmiertelności). Recenzent pozytywnie ocenił też wersję audiobooka w wykonaniu lektora Kowalika.
W tym samym roku o książce pisała literaturoznawczyni Magdalena Szczepocka, w kontekście nawiązań do szamanizmu.
Nagrody Powieść została nagrodzona Nagrodą im.