Monaster żeński Święty Synod wyraził zgodę na przekształcenie wspólnoty w żeński monaster cenobityczny w 1901. W tym samym roku przy klasztorze otwarto szkołę jednoklasową dla dziewczynek z internatem, przeznaczoną dla 45 uczennic. Szkoła ta była prowadzona przez Cerkiew do 1917, gdy przejęły ją instytucje państwowe. Monaster funkcjonował do 1935, kiedy władze stalinowskie zdecydowały o jego likwidacji.
Monaster został ponownie otwarty, gdy Kijów znajdował się pod niemiecką okupacją. W 1941 we wspólnocie na nowo zebrały się 34 kobiety pod kierunkiem ihumeni Eleuterii. Klasztor działał także po wyzwoleniu miasta i pozostał czynny do 1960. W jego zabudowaniach umieszczono szpital rejonowy i magazyny, a szczątki założycielki wspólnoty ekshumowano i ponownie pochowano na Cmentarzu Zwierzynieckim.
Monaster męski W 1992 budynki klasztoru zostały zwrócone Cerkwi, jednak rozmieszczono w nich już nie żeńską, a męską wspólnotę mniszą. Jej przełożonym został mnich Damian (Dawydow). Gdy w 1996 wspólnota ponownie otrzymała status monasteru, mnicha podniesiono do godności archimandrytyДамиан, епископ Фастовский, викарий Киевской епархии (Давыдов Олег Александрович).