Był autorem 56 publikacji z zakresu chorób zwierzęcych wynikających z niedoboru mikroelementów, ze szczególnym uwzględnieniem niedoboru selenu. Wykazał występowanie w Polsce dystrofii pokarmowej mięśni u koni i owiec, wynikającej z niedoboru selenu oraz opracował metodę diagnozowania, leczenia i zapobiegania tej chorobie. Badania z tego zakresu miały charakter nowatorski i zyskały duże uznanie także poza granicami kraju. Opracował również recepturę i technologię produkcji czterech odżywek dla zwierząt (Carnivosan, Suisan, Ekomix B, Ekomix S) i wersji selenowej nawozu dolistnego Ekolist. Był promotorem jednego przewodu doktorskiego. Członek Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, działacz „Solidarności” w latach 1980-1992. W 1983 r. odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
Życie prywatne W 1964 r. ożenił się z Władysławą Fisz. Miał dwójkę dzieci.
Pochowany na cmentarzu komunalnym na Majdanku w Lublinie (sektor S4K6 rząd 5 nr 23).