thumb|200px|Podział ziem burgundzkich w IX wieku Gilbert z Chalon, Gilbert Burgundzki, także Gizelbert (ur. ok. 900; zm. prawdopodobnie 8 kwietnia 956 roku w Paryżu) – hrabia Chalon, Autun, Troyes, Beaune, Avallon, Dijon oraz hrabia Burgundii i Szampanii na mocy iure uxoris od 952 do 958 roku.

Życiorys Pochodził z rodu Vergy, syn hrabiego Menassessa I z Chalon (zm. 918) i Ermenegardy z Prowansji. Miał braci Waloniego i biskupu Autun, Heriveo. Po śmierci ojca odziedziczył tytuły księcia Chalon, Autun, Dijon, Beaune, Vergy i Avalon. W 924 roku razem z braćmi zajął zamek św. Jana, jednak jeszcze w tym samym roku został on odbity przez króla Rudolfa I. Na podstawie traktatu z 938 otrzymał trzecią część Burgundii. 17 grudnia 952 roku zmarł Hugo Czarny, syn księcia Ryszarda I Prawodawcy i brat króla zachodniofrankijskiego Rudolfa I, panujący w części Burgundii (resztę jako książę objął Hugo Wielki na skutek konfliktu przeciwnika z królem Ludwikiem IV Zamorskim). Ponieważ Hugo Czarny najpewniej nie doczekał się potomstwa, jego ziemie przypadły jego siostrze Ermenegildzie i jej mężowi, czyli właśnie Gilbertowi. Gilbertowi nie udało się utrzymać niezależności Burgundii (został uznany jedynie za hrabiego zwierzchniego Burgundów), ponieważ Hugon Wielki obawiał się przeciwnika mającego w swych rękach dwie trzecie Burgundii.