Badania Jacques Millot najlepiej znany jest z badań z zakresu anatomii i histofizjologii pajęczaków, w tym gruczołów przędnych pająków z rodzaju Scytodes. Opisał także segmentację ciała u szczękoczułkowców oraz prowadził badania z zakresu systematyki wielu rodzin pająków, w tym: Sicariidae, nasosznikowatych, ukośnikowatych i skakunowatych.
W 1952 brał udział w projekcie mającym na celu odnalezienie latimerii w wodach okolic Komorów. Rybę tą uważano za wymarłą od milionów lat do czasu jej odkrycia w 1938. We wrześniu udało się schwytać jej okaz w pobliżu portu Mutsamudu na wyspach Anjouan, a w 1954 odłowiono kolejnych pięć okazów. Millot opublikował w 1958 pracę poświęconą anatomii ryby zatytułowaną Anatomie de Latimeria chalumnae.
Millot opisał wspólnie z Lucienem Berlandem wiele nowych gatunków pająków oraz dwa nowe rodzaje: Afraflacilla i BacelarellaITIS Search Results Taxon author: Berland & Millot, 1941.. Na jego cześć liczne gatunki noszą epitet milloti jak np. Paracontias milloti Angel, 1949 i Platypelis milloti Guibé, 1950.
Przypisy
Kategoria:Francuscy anatomowie Kategoria:Francuscy arachnolodzy Kategoria:Francuscy etnolodzy Kategoria:Francuscy ichtiolodzy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Ludzie urodzeni w Beauvais Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Australii