Prowadził rozmowy z protestującymi w miastach położonych blisko Damaszku: Dumie, Daraji, Muadimiji, kilkakrotnie doprowadzając do czasowych rozejmów. Postulaty protestujących uważał za uzasadnione i był przeciwnikiem tłumienia wystąpień. Równocześnie był zdania, że protesty w Syrii wybuchły wskutek zagranicznego, amerykańskiego spisku wymierzonego w al-Asada i państwo syryjskie.
Gdy w otoczeniu al-Asada przewagę zdobyli zwolennicy siłowego stłumienia wystąpień, Talas zaczął publicznie krytykować tę politykę. Sugerował, że mógłby pośredniczyć w rozmowach między al-Asadem a sunnicką opozycją. Ostatecznie Manaf Talas, być może przy pomocy kuzyna Abd ar-Razzaka Talasa, uciekł z kraju i dotarł do Turcji. 24 lipca 2012 wystąpił publicznie, deklarując swoje poparcie dla Wolnej Armii Syrii. Był jednym z najwyższych rangą dowódców, którzy opuścili al-Asada podczas wojny domowej. Następnie razem z rodziną wyjechał do Paryża, gdzie wyjechał także jego ojciec.
Żonaty z Talą Chajr, ma syna Ahmada.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1964 Kategoria:Syryjscy generałowie Kategoria:Uczestnicy wojny domowej w Syrii Kategoria:Politycy partii Baas (Syria)