Gozelo I Wielki, także Gothelo (ur. 968/973, zm. 19 kwietnia 1044) – książę Dolnej Lotaryngii od 1023 do śmierci i Górnej Lotaryngii w od 1033 do śmierci, hrabia Verdun od 1023 oraz margrabia Antwerpii od 1005/8 roku.

Życiorys Był piątym synem (z sześciu) Gotfryda I z Verdun, margrabiego Antwerpii i hrabiego Mons, oraz Matyldy, córki margrabiego saskiego Hermanna Billunga i Ody, wdowy po Baldwinie III Flandryjskim. Miał starszego brata Gotfryda II Bezdzietnego, księcia Dolnej Lotaryngii od 1012 do 1023. Po śmierci ojca w 1002 odziedziczył Antwerpię, z której od 1012 roku był lennikiem brata. Po zgonie tego ostatniego objął Dolną Lotaryngię i hrabstwo Verdun, wsparty zbrojnie przez Henryka II Świętego. Wystąpienia przeciw niemu trwały jednak aż do 1025 roku, kiedy to rozgromił je kolejny cesarz Konrad II Salicki. 22 maja 1033 roku umarł jego daleki kuzyn Fryderyk III, ostatni męski przedstawiciel dynastii mozelskiej w Górnej Lotarynagii, którą tym samym odziedziczył przy aprobacie cesarza (księstwo Bar przypadło siostrze Fryderyka, Sybilli). Konrad wsparł później Gozelo w walce z Odonem II z Blois, chcącym uzyskać Lotaryngię. 15 listopada 1037 roku Odon został ostatecznie pokonany i zabity w bitwie pod Bar-le-Suc. Gozelo zmarł w 1044 roku i został pochowany w opactwie w Bilzen.