Po II wojnie światowej działalność Sądu Najwyższego została wznowiona, jednak początkowo jego siedziba znajdowała się w Pradze. W wyniku federalizacji Czechosłowacji oprócz Sądu Najwyższego Czechosłowacji powołano osobny Sąd Najwyższy w Czechach i osobny Sąd Najwyższy na Słowacji. Sąd Najwyższy Czechosłowacji, którego siedziba znajdowała się w Pradze, był naczelnym organem władzy sądowniczej w całej Czechosłowacji. Sąd Najwyższy Czechosłowacji głównie orzekał, czy decyzje sądów niższej instancji są legalne i dbał o zapewnienie jednakowości wyroków. Jego kompetencje były bardzo podobne do obecnych kompetencji Sądu Najwyższego Czech, przy czym Sąd Najwyższy Czechosłowacji nie orzekał jako sąd pierwszej instancji. Szczególnym zadaniem Sądu Najwyższego było badanie legalności spraw, w których wymierzono karę śmierci. Zespoły po 1968 składały się z 3 lub 5 członków, a Sąd dzielił się na 3 wydziały: spraw cywilnych, spraw karnych, spraw wojskowych. W 1991 zdecydowano, że Sąd Najwyższy Czechosłowacji do 1992 zostanie przeniesiony do Brna. W 1993 w miejscu siedziby Sądu Najwyższego ulokowano Sąd Naczelny w Pradze.
thumb|Oficjalne logo Sądu Najwyższego w Czechach