thumb|Kurtyna z 1838 z Hradec Králové mały|Józef Hilary Głowacki, Malowanie kurtyny, około 1840 thumb|Theatro Municipal do Rio de Janeiro, malarstwo Eliseu Viscontiego, 1908 (2005) Kurtyna – element dekoracji teatralnej, wykonany z tkaniny (niekiedy drapowanej lub malowanej), służy do oddzielenia świata fikcyjnego (sceny) i rzeczywistego (widowni) oraz osłonięciu technicznych czynności wykonywanych na scenie podczas spektaklu.
Elementy kurtyny prospekt wyznacza perspektywę sceny, buduje w jej głębi elementy dekoracji, paludament maskuje nadscenie, tworzy sklepienie sceny, kotara wyznacza boczną granicę sceny, kurtyna sceniczna (zasadnicza lub prosceniowa) zamyka ramę sceny, odgradza scenę od widowni.
W starożytnej Grecji nie znano kurtyny. Pojawiła się ona dopiero w teatrach rzymskich, gdzie rozpoczęcie spektaklu sygnalizowano widzom przez opuszczenie zawieszonej zasłony, zwanej auleum, która opadając, kryła się w przeznaczonym na nią otworze w podłodze sceny. Zakończenie spektaklu oznajmiano natomiast słowami: Acta est fabula („Sztuka skończona”). Rzymianie stosowali także inny typ kurtyny zwany siparium, była to prawdopodobnie kurtyna rozsuwana.