W Niemczech wybranym przez kapituły elektom dobra lenne miały być nadane przez panującego za pomocą berła (symbol lennej władzy świeckiej) jeszcze przed konsekracją, zaś na terenie znajdujących się w granicach cesarstwa Włoch i Burgundii - w terminie sześciu miesięcy po konsekracji. W przypadku niezgodnego wyboru decydujący miał być głos cesarza, który miał rozstrzygnąć spór po zasięgnięciu opinii dostojników kościelnych. Henryk V zobowiązywał się także do zwrotu Kościołowi skonfiskowanego wcześniej majątku.
Kompromisowe postanowienia konkordatu wormackiego zostały zatwierdzone przez zwołany w 1123 r. I sobór laterański i stały się wytycznymi w stosunkach Kościoła także z innymi państwami.
Przypisy
Bibliografia Władysław Czapliński, Adam Galos, Wacław Korta, Historia Niemiec, wyd. 1, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1981, s. 145-147. . Tadeusz Manteuffel, Historia powszechna. Średniowiecze, wyd. 11, Warszawa 1998, s. 173-174. . Benedykt Zientara, Historia powszechna średniowiecza, wyd. 4, Warszawa 1994, s. 222-223. .
Linki zewnętrzne Konkordat wormacki w Monumenta Germaniae Historica Konkordat wormacki
Kategoria:Prawo kanoniczne Kategoria:Historia Kościoła katolickiego Kategoria:Historia dyplomacji Kategoria:Traktaty międzynarodowe Państwa Kościelnego Kategoria:Wydarzenia 1122 Kategoria:Wormacja