Trzy elektrody defibrylujące umieszczone są w kamizelce, jedna w przedniej części klatki piersiowej (w okolicy koniuszka serca) i dwie na plecach (w przestrzeni międzyłopatkowej). Noszone na sucho elektrody defibrylujące zostały skonstruowane tak, by wydzielić żel przewodzący przed dostarczeniem wstrząsu terapeutycznego w celu zabezpieczenia skóry przed możliwym oparzeniem spowodowanym terapią. WCD może dostarczyć do pięciu kolejnych wstrząsów na sekwencję. Terapia ratująca życie zwykle następuje w ciągu minuty od wystąpienia arytmii. Jeśli pacjent jest przytomny, może on zapobiec nieadekwatnemu wyładowaniu energii, naciskając jednocześnie dwa przyciski odpowiedzi na monitorze. Jeśli pacjent nie zareaguje, gdy straci przytomność z powodu arytmii, żel wydzieli się automatycznie z elektrod defibrylujących. Jeśli arytmia ustąpi sama, szok terapeutyczny nie zostanie dostarczony. Osoby postronne są ostrzegane przez informacje głosowe, aby nie dotykać pacjenta podczas defibrylacji i wezwać lekarza pogotowia.