Opis techniki Szklana płyta pokrywana jest roztworem zawierającym żelatynę i dichromian (dwuchromian) amonu. Po zastygnięciu warstwa żelatyny jest zdejmowana ze szkła, a następnie umieszczana bezpośrednio na szklanym negatywie fotograficznym. Całość wkłada się do kopioramki i wystawia na działanie światła (negatywem do góry). Partie jasne negatywu przepuszczają światło, które utwardza żelatynę; ciemne działają odwrotnie, w wyniku czego stopień utwardzenia warstwy żelatynowej jest zróżnicowany. Po naświetleniu żelatyna jest płukana w ciepłej wodzie, która usuwa ją w partiach nieutwardzonych, tworząc reliefowy obraz. W ten sposób powstaje matryca, która najcieńsza jest w partiach naświetlanych pod najciemniejszymi częściami negatywu, a najgrubsza w partiach naświetlanych pod najjaśniejszymi częściami negatywu. Następnie z żelatynowej matrycy w prasie hydraulicznej wytłacza się matrycę ołowianą.
W celu wykonania odbitek matryca ołowiana umieszczana jest w prasie drukarskiej i pokrywana żelatyną zawierającą tusz i pigment, a następnie przyciskana do odpowiednio przygotowanego papieru.