Franciszek WiteszczakW ewidencji wojskowej C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Franz Witeszczak”. W kościelnym piśmiennictwie diecezji przemyskiej przed 1939 był określany w języku łacińskim jako „Franciscus Witeszczak”. (ur. 1 lutego 1890 w Starym Samborze, zm. 2 października 1945 w Sanoku) – duchowny rzymskokatolicki, kapelan, działacz społeczny.
thumb|Nagrobek rodziny Kuś i ks. Franciszka Witeszczaka na cmentarzu w Sanoku Życiorys Urodził się 1 lutego 1890 w Starym Samborze. Był synem Wojciecha i Marii.
W 1910 ukończył C. K. Gimnazjum z wykładowym językiem polskim w Przemyślu. Jako alumn Seminarium Duchownego w Przemyślu w połowie 1914 otrzymał sakrament święceń kapłańskich. W przemyskim seminarium ukończył studia wyższe teologiczne. Od 1914 do 1917 pracował w szkolnictwie jako ksiądz katecheta w Bieczu. W tym okresie podczas I wojny światowej był wikarym w tamtejszej Parafii Bożego Ciała, działającej w świątyni pod tym wezwaniem. W 1917 został przeniesiony z Biecza do Dydni. Jako wikary z Biecza w 1917 został powołany do wojskowej służby duszpasterskiej w C. K. Armii. Odbywał służbę wojskową na froncie włoskim. Według stanu ewidencji c. k.