Prosopocoilus astacoides blanchardi – podgatunek chrząszcza z rodziny jelonkowatych i podrodziny Lucaninae.
Taksonomia Takson ten został opisany w 1873 roku przez Frederica J.S. Parry'ego jako osobny gatunek Metopodontus blanchardi. Później rodzaj Metopodontus włączony został do Prosopocoilus jako podrodzaj. W 1994 Mizunuma i Nagai obniżyli ten takson do rangi podgatunku Prosopocoilus astacoides i tak jest traktowany między innymi przez Kima i Kima, jednak baza BioLib.cz podaje go jako osobny gatunek Prosopocoilus blanchardi.
Opis Głowa, żuwaczki i przedplecze pomarańczowe do rudobrązowych, zaś tył ciała wraz z pokrywami jasnożółtawobrązowy do pomarańczowego. Odnóża żółtawobrązowe do rudobrązowych z czarnymi zgięciami. Golenie środkowych i tylnych odnóży mają po jednym bocznym kolcu. Po bokach przedplecza obecna czarna kropka. Samiec osiąga długość od 26,2 do 66,7 mm i ma silnie rozwinięte, łukowato nieco zakrzywione do wewnątrz żuwaczki, uzbrojone w jeden ząb główny (może być nieobecny u małych osobników) i 4-5 zębów mniejszych po wewnętrznej stronie każdej.