Stjepan Radić (ur. 11 czerwca 1871 w Desnym Trebarjevie, zm. 8 sierpnia 1928 w Zagrzebiu) – chorwacki polityk, założyciel i przywódca Chorwackiej Partii Chłopskiej, czołowy przedstawiciel opozycji domagającej się federalizacji Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców. Jego śmierć wskutek zamachu przeprowadzonego podczas obrad sejmowych stanowiła kolejny istotny element dzielący Serbów i Chorwatów.

Życiorys Urodzony w niewielkiej wsi na chorwackiej prowincji, uczył się w gimnazjach w Zagrzebiu i Karlovacu. Już wtedy zaangażowany był politycznie w chorwackim ruchu narodowym, co utrudniało mu naukę. W 1891 r. rozpoczął studia prawnicze – początkowo w Zagrzebiu, następnie w Pradze i Budapeszcie i ponownie w Zagrzebiu. Kilkakrotnie był jednak usuwany z uczelni wskutek konfliktów z policją. W 1895 r. uczestniczył w spaleniu węgierskiej flagi w Zagrzebiu, czego efektem było 6-miesięczne więzienie i wydalenie z uczelni zagrzebskiej. W latach 1897–1899 ukończył studia na École Libre des Sciences Politiques w Paryżu.