W 1940 roku został skierowany do obozu odosobnienia w CerizayMirosław Dymarski, Polskie obozy odosobnienia we Francji i w Wielkiej Brytanii w latach 1939–1942, [w:] Dzieje Najnowsze t. XXIX, 1997, 3, s. 116.. Następnie powołano go na stanowisko konsula generalnego w Marsylii (1944)Polska służba zagraniczna po 1 września 1939 r., Londyn 1954..

Zmarł 23 listopada 1945 roku w Paryżu. Został pochowany na polskim cmentarzu w MontmorencyGrób Włodzimierza Zielińskiego na stronie tombeauxpolonais.eu.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie, 1922)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych 1922.07.08 R.3 Nr 19 s. 492 „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921” oraz za działalność w byłej POW. Złoty Krzyż Zasługi (28 czerwca 1939) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Srebrny Krzyż Zasługi (8 sierpnia 1925)M.P. z 1925 r. nr 184, poz. 813 „za zasługi, położone przy zwalczaniu akcji dywersyjnej w województwach wschodnich”. Srebrny Medal za Długoletnią Służbę Brązowy Medal za Długoletnią Służbę Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa, 1929)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s.