Został zawodowym rewolucjonistą, wysłany do pracy agitacyjnej SDPRR w Wysznim Wołoczku. Po pół roku aresztowany, spędził następne dwa lata w więzieniu. Uczestnik rewolucji 1905 roku – w początku 1905 działacz frakcji bolszewików SDPRR rejonu lefortowskiego Moskwy, w marcu 1905 znów aresztowany i zesłany do guberni wołogodzkiej. Po manifeście październikowym Mikołaja II amnestionowany powrócił do Moskwy, gdzie prowadził działalność partyjną do 1909, gdy przeniósł się do Sankt-Petersburga. W połowie 1910 aresztowany i zesłany do Kraju Narymskiego guberni tomskiej, skąd uciekł po półtora roku. Od 1912 do początków 1914 pracował nielegalnie w Rostowie, Charkowie i Krasnojarsku. W przeddzień I wojny światowej powrócił do Moskwy. Po pół roku aresztowany, ponownie zesłany do Kraju Narymskiego, gdzie przebywał do końca 1916. Na zesłaniu był jednym z organizatorów i przywódców międzypartyjnego (wraz z mienszewikami i eserowcami) Związku Wojskowo-Socjalistycznego, zajmującego się agitacją socjalistyczną w garnizonach syberyjskich.