Sestet (łac. sextus ‘szósty’) – strofa sześciowersowa, niekiedy o wersach różnej długości.
Głównym wyróżnikiem sestetu jest możliwość zastosowania układu trzech różnych rymów w obrębie jednostki stroficznej. Wariant z dwoma rymami pojawia się znacznie rzadziej. Sześciowiersz rymowany abaabb lub aababb to meander, znany z twórczości Felicjana Faleńskiego, natomiast zwrotka aaabab to tak zwana strofa Burnsa. Najczęściej spotykane zestawienia to: ababcc, aabccb, aabbcc, abbacc oraz acbcbcZdzisława Kopczyńska, Strofa sześciowierszowa, [w:] Strofika, red. Maria Renata Mayenowa, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków 1964, s. 202..
Schemat ababcc to sekstyna. Występuje on na przykład w wierszu Friedricha Schillera Nurek:
Oddycha długo, oddycha głęboko, Światło dnia wita i modły zasyła. Krzyk się radośny rozlega szeroko: «Żyje, ach żyje!