Vestlandet (wym. norw. ) – region w południowo-zachodniej Norwegii, położony wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego. Obejmuje obecnie trzy okręgi (fylke): Møre og Romsdal, Vestland i Rogaland, dawniej zaliczano do niego także Sørlandet (Agder), zachodnią część Telemarku, Hallingdal, Valdres i północną część doliny Gudbrandsdalen. Region zajmuje powierzchnię 58 582 km² i w 2015 liczył 1 350 548 mieszkańców. Główne miasta regionu to Bergen i Stavanger. Przede wszystkim na dialektach Vestlandetu Ivar Aasen oparł nynorsk, obecnie jeden z dwóch standardowych wariantów zapisu języka norweskiego. W tym regionie wariant ten jest także używany najczęściej, chociaż przede wszystkim na obszarach wiejskich.
Vestlandet notuje znaczny wzrost gospodarczy od 1969 roku, kiedy rozpoczęto eksploatację złóż ropy naftowej na skalę przemysłową. Region charakteryzuje się najniższym bezrobociem i przestępczością, a także najbardziej innowacyjną gospodarką, chociaż zwrócono uwagę na jej uzależnienie od przemysłu paliwowego.