Marian Stanisław WierońskiW 1935 dokonano zmiany imienia z Marian Zbigniew na Marian Stanisław. (ur. 2 sierpnia 1896 w Krakowie, zm. 2 czerwca 1948 w Wielkiej Brytanii) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Marian Stanisław Wieroński urodził się 2 sierpnia 1896 w Krakowie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1386. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 81 pułk piechoty. W latach 20. pozostawał oficerem 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku-Białej. W listopadzie 1924 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Targ na stanowisko oficera instrukcyjnego. W marcu 1926 roku, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, został przydzielony do macierzystego pułku. 27 stycznia 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 46. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Do lata 1934 roku pełnił służbę w Korpusie Kadetów Nr 3 w Rawiczu. 20 września 1930 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu szkolnego.