8,8 cm FlaK auf Sonderfahrgestell (Panzerselbstfahrlafette IVc) – niemieckie samobieżne działo przeciwlotnicze używane podczas II wojny światowej.

Historia Początkowo podwozie Pz.Sfl. IVc zostało zaprojektowane do montażu na nim działa przeciwlotniczego kal. 88 mm do użycia go jako działo szturmowe. Później plany zmieniono i miało ono pełnić funkcję niszczyciela czołgów, ale pod koniec 1941 r. i z tego pomysłu zrezygnowano. W czerwcu 1942 r. do projektu powrócono i zaplanowano budowę pojazdu przeciwlotniczego. W tym celu zamówiono w firmie Krupp dwa eksperymentalne wozy, które miały być dostarczone w połowie 1943 roku. Następnym powołaniem Pz.Sfl. było działo samobieżne. zamontowano na nim działo kalibru 105 mm, które było ulepszoną wersją haubicy zamontowanej na dziale samobieżnym Wespe.

Pojazd zdecydowano się jednak uzbroić w nowe działo przeciwlotnicze 8,8 cm Flak 41 L/71 kal. 88 mm. Podobnie jak wiele innych niemieckich projektów wojskowych w czasie wojny nie został on ukończony. Do listopada 1943 r. nie ukończono jeszcze prac nad pojazdem, a odpowiedzialna za projekt Luftwaffe anulowała zamówienie na drugi prototyp.