Napoleon Szuniewicz, we francuskich publikacjach znany pod nazwiskiem Szuniewiez (ur. 14 sierpnia 1812 w zaścianku Pukiance koło Oszmiany, zm. 19 czerwca 1884 w Châteauroux) – oficer powstania listopadowego odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari, działacz Towarzystwa Demokratycznego Polskiego w Paryżu.
Biografia Napoleon Szuniewicz studiował matematykę na Uniwersytecie Wileńskim. Znalazł się w grupie dziesięciu Polaków, którzy wiosną 1831 roku wzniecili powstanie w Oszmianie. Rozruchy rozpoczęły się od zatrzymania dowódcy oddziału rosyjskiego stacjonującego w mieście. Szuniewicz ujął oficera i obronił się przed próbującymi odbić dowódcę czterema żołnierzami, raniąc przy tym jednego wyrwanym mu z ręki pałaszem. Następnego dnia powstańcy uwolnili oficera w zamian za broń rosyjskiego oddziału. W kolejnych miesiącach Napoleon Szuniewicz dowodził kompanią piechoty. Służył w stopniu porucznika w 16 Pułku Piechoty Liniowej. Został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari z rąk gen. Jana Z. Skrzyneckiego. W pierwszych dniach sierpnia 1831 roku reprezentował obywateli powiatu oszmiańskiego na Sejmie, który obradował w Warszawie. Po upadku powstania wyemigrował do Francji chcąc uniknąć represji władz carskich.