Ulica pod jego patronatem istniała także w okresie II Rzeczypospolitej. Podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej ulica funkcjonowała pod niemieckim adresem Potockistrasse. W 1948 z inicjatywy radnego Kazimierza Granata ulica Andrzeja Potockiego została przemianowana na ulicę Ludwika Waryńskiego i pod tą nazwą funkcjonowała w okresie PRL.
Rzymskokatoliccy mieszkańcy ulicy podlegają parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i Matki Bożej Pocieszenia.
Zabudowa ulicy Kamienica pod numerem 1. W 1931 figurował pod numerem 1 Marian Wójcik. W 1938 był przypisany do niej Izrael Brenik. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015. Kamienica pod numerem 2. Wybudował ją inż. Henryk Stoy. W 1931 figurował pod numerem 2 Hersch Trachtmann. Do 1939 zamieszkiwał w niej kpt. dr Karol Bachman. Podczas okupacji niemieckiej w budynku pod numerem 2 działały: w 1940 Zollgrenzschutz, Bezirkzollkommisariat, w 1941 Forstinspektion (Inspekcja Leśna), Marmeladenfabrik und Pulpstation. Budynek pod numerem 4. Przed 1939 funkcjonowała w nim hurtownia piwa żywieckiego;