Stanisław Piotr Nowakowski (ur. 4 grudnia 1884 w Radomsku, zm. 26 października 1944) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 4 grudnia 1884 w Radomsku, w rodzinie Stanisława i Marii z Glassów.. Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. 11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Oddziale V Personalnym Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku szefa Sekcji 4. Służb.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 36. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii), jego oddziałem macierzystym był 15 pułk ułanów. W latach 1923–1925 był zastępcą komendanta miasta Warszawy, pozostając oficerem nadetatowym 15 puł. W lutym 1925 roku został przydzielony do macierzystego pułku z równoczesnym odkomenderowaniem do 9 pułku strzelców konnych w Grajewie. 28 października 1925 został przeniesiony do 11 pułku ułanów w Ciechanowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.