Historia Początki 10 lipca 1925 na północ od ówczesnej wsi Rumia uruchomiono niewielkie lotnisko, wyposażone w kilka hangarów dla samolotów. Zlokalizowano je na terenach po rozparcelowanym w latach 20. 300-hektarowym folwarku należącym do Dymitra Andrault de Langeron. Służyło ono głównie potrzebom Morskiego Dywizjonu Lotniczego, którego główna siedziba znajdowała się w Pucku. Na terenie rumskiego lotniska stacjonował pluton ok. 50 żołnierzy wyposażonych w 4 samoloty. W 1932 sformowano tu dywizyjny Ośrodek Przysposobienia Wojskowego Lotniczego, którego dowódcą został por. pil. Stefan Kryński. Od 1935 w okresie letnim stacjonował tu Pluton Samolotów Towarzyszących, dowodzony najpierw przez por. pil. Henryka Kołodziejaka, a od 1938 kpt. obs. Eustachego Szczepaniuka.
Inna wersja powstania lotniska podaje, iż na początku lat 30. teren ten został wytypowany przez polskich studentów Politechniki Gdańskiej z założonego w 1929 Akademickiego Aeroklubu Gdańskiego, dokonujących lotów na lotnisku w Gdańsku-Wrzeszczu, a szykanowanych przez niemieckich gdańsczan.