Stablewskiego, z zaledwie trzema maszynami: dwoma nieuzbrojonymi RWD-13 i jednym uzbrojonym w karabin maszynowy Lublinem-XIII, który przekazano wcześniej z Rzecznej Eskadry Lotniczej w Pińsku do Pucka, a stamtąd do Rumi.

1 września 1939 Luftwaffe wykonała pierwszy nalot na lotnisko, który nie spowodował żadnych uszkodzeń płyty lotniska ani strat w sprzęcie. Niemieckie lotnictwo powtarzało naloty codziennie.

4 września rozkazem sztabu Lądowej Obrony Wybrzeża Pluton Lotniczy ewakuowano przez Chylonię do Suchego Dworu, na zaimprowizowane lotnisko polowe. 16 września pluton dowodzony przez ppor. pil. Edmunda Jereczka dostał zadanie przekazania meldunku płk. Dąbka do Warszawy, do Naczelnego Wodza. W następnych dniach obsługa naziemna została wzięta do niewoli.

Do 9 września Rumia była zapleczem frontu, który znajdował się w odległości od kilku do kilkunastu kilometrów. Była skutecznie osłaniana przed niemieckimi natarciami od zachodu oraz częściowo od południa i północy przez jednostki Oddziału Wydzielonego „Wejherowo” pod dowództwem ppłk. Kazimierza Pruszkowskiego, a z pozostałych kierunków przez inne oddziały Lądowej Obrony Wybrzeża.