Dobrze poznanym mechanizmem gromadzenia zmienności genetycznej jest obecność białek opiekuńczych takich jak Hsp90 oraz GroEL. Nokaut genu białka Hsp90 prowadzi do uwolnienia polimorfizmu poprzez zróżnicowanie składania białek, kontrolowane przez Hsp90.
Pojemność buforowania genetycznego jest ograniczona, a przekroczenie pewnego progu mutacji wyzwala dość gwałtowny przyrost zmienności fenotypowej. Znanych jest wiele przypadków, gdy nokaut pojedynczego genu prowadzi do wzrostu zmienności fenotypowej potomstwa mutanta.
Koncepcja genetycznej niewrażliwości pozwala także wyjść ze sporu pomiędzy selekcjonizmem a neutralizmem, obecnym w rozważaniach nad ewolucją molekularną poprzez całkiem inne ujęcie zagadnienia.
Modułowość mały|Potencjalne drogi ewolucyjne do modułowości mały|Schemat modułowej plejotropii Drugim elementem ewoluowalności jest modułowość, czyli stopień, w jakim cechy fenotypowe połączone są w grupy. W ujęciu części autorów modułowość jest zależna od poziomu i struktury plejotropii i epistazy, chociaż oba pojęcia odnoszą się do heterogenicznej mnogości wariantów genomu.