13 września 1701 został obrany posłem z sejmiku lubelskiego do króla Augusta II. Poseł na sejm 1703 roku z województwa lubelskiegoJarosław Poraziński, Sejm lubelski w 1703 roku i jego miejsce w konfliktach wewnętrznych na początku XVIII wieku, Warszawa-Poznań-Toruń 1988, s. 126.. Za starania o bezpieczne przechowanie ksiąg trybunalskich i grodzkich sejm ten przyznał mu 1 tysiąc talarów oraz 10 kwietnia 1704 starostwo kąkolownickie. Był konsyliarzem województwa lubelskiego w konfederacji sandomierskiej 1704 rokuActum In Castro Sandomiriensi Sabbato Ante Festvm Sanctorvm Viti & Modesti Martyrvm Proximo, Anno Domini Millesimo Septingentesimo Qvarto, [b.n.s.].. 4 listopada 1705 dostał nominację na kasztelana lubelskiego. W kadencji 1709–1710 był deputatem do Trybunału Koronnego. Był uczestnikiem Walnej Rady Warszawskiej 1710 rokuVolumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 99.. Był posłem na sejm w 1712, sejm niemy w 1717 powołał Szaniawskiego w skład trybunału skarbowego. Na sejmie 1724 wyznaczony został do deputacji do konferencji z dyplomatami państw obcych. Po krewnym Feliksie Konstantym przejął patronat nad kaplicą rodową Szaniawskich w kościele Dominikanów w Lublinie. Ufundował w niej marmurową tablicę epitafijną Szaniawskich z datą 21 maja 1721. Był fundatorem kościoła w parafialnego w Trzebieszowie.