Michaił Sołomonowicz Bogusławski (ros. Михаил Соломонович Богуславский, ur. 13 maja 1886 we wsi Kriukowo w guberni połtawskiej, zm. 1 lutego 1937 w Moskwie) – radziecki polityk.
Od 1904 związany z ruchem socjaldemokratycznym, w 1905 wstąpił do Socjalistycznej Żydowskiej Partii Robotniczej, kilkakrotnie aresztowany. Od 1912 przewodniczący miejskiej kasy chorych w Krzemieńczuku, od 1917 członek SDPRR(b), w 1917 zastępca przewodniczącego Rady Krzemieńczuckiej. Od lutego 1918 ludowy sekretarz finansów Ukraińskiej Republiki Ludowej, w latach 1918–1919 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rady Miejskiej w Woroneżu, w 1919 sekretarz Wszechukraińskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK). Od września 1919 sekretarz Zarządu Politycznego Rewolucyjnej Rady Wojskowej Republiki, od grudnia 1919 zastępca przewodniczącego Charkowskiego Komitetu Rewolucyjnego, od grudnia 1919 do maja 1920 sekretarz charkowskiego gubernialnego komitetu KP(b)U, od maja 1920 szef Wydziału Politycznego Głównego Zarządu Politycznego Ludowego Komisariatu Komunikacji Drogowej RFSRR, w latach 1920–1921 przewodniczący KC Związku Drukarzy, w latach 1921–1922 członek Moskiewskiego Komitetu Miejskiego RKP(b) i członek Prezydium Rady Miejskiej w Moskwie.