Zakres jej specjalizacji naukowej i dydaktycznej objął ulepszanie i stabilizację cech drobnoustrojów metodami genetycznymi, nowoczesne techniki przechowywania drobnoustrojów, identyfikację i zwalczanie zakażeń mikrobiologicznych żywności i materiałów przemysłowych. W 1995 przeszła na emeryturę. Nadal pozostała czynna naukowo i dydaktycznie.
Pracowała jako konsultant naukowy w Zakładzie Doświadczalnym KZF „Pola” (1974–1981) oraz w Centrum Mikrobiologii i Wirusologii PAN w Łodzi (1988–1991). Odbyła długoterminowe staże naukowe w Czechosłowackiej Akademii Nauk i na Uniwersytecie im. Karola w Pradze, we Francji (CNRS, Gifsur Yvette), na Uniwersytecie Strathclyde w Glasgow, przebywała także na wielu stażach szkoleniowych (RFN, NRD, ZSRR, Szkocja, Holandia).
Jest autorką lub współautorką 192 opublikowanych prac naukowych, 6 patentów (4 wdrożone), 3 podręczników (w tym 2 zagraniczne), 2 skryptów, przetłumaczyła 1 podręcznik. Wypromowała 10 doktorów i była promotorem 48 prac magisterskich. Opiniowała ponad 100 wniosków o stopnie i tytuły naukowe. Wniosła wielki wkład do kształcenia kadry naukowej i szkolenia pracowników przemysłu spożywczego. W kierowanym przez nią Zespole Mikrobiologii Technicznej pięć osób uzyskało stopień doktora habilitowanego, a trzy – tytuł profesora.