Kuma Śmierć (Der Gevatter Tod) – baśń braci Grimm opublikowana w ich zbiorze Baśni z 1812 roku (tom 1, nr 44).
Treść Pewnemu ubogiemu człowiekowi urodziło się trzynaste dziecko. Wybrał się na poszukiwanie osoby, która mogłaby zostać kumem jego dziecka. Po drodze spotkał Pana Boga, Szatana i Śmierć. Zgodził się by chrzestnym jego dziecka został właśnie Śmierć, gdyż jest sprawiedliwa i równo zabiera bogatych i biednych. Wkrótce odbył się chrzest w którym Śmierć była kumem.
Parę lat później Śmierć odwiedziła swojego chrześniaka i oświadczyła, że uczyni go najsławniejszym lekarzem. Poinstruowała go, że zawsze, kiedy stanie przy łóżku ciężko chorego, będzie widział Śmierć niewidoczną dla innych. Kiedy zobaczy ją u wezgłowia chorego oznaczać to będzie że chorego można wyleczyć. Wystarczy wtedy podać mu magiczne ziele, a chory stanie na nogi. Jednak, gdy ujrzy Śmierć w nogach chorego – oznaczać to będzie, że chory musi umrzeć i nie wolno mu wtedy dawać magicznego zioła. Śmierć zapewniła, że w takiej sytuacji żaden inny lekarz też nie będzie mógł już pomóc.