Od 25 kwietnia 1923 do 14 listopada 1927 członek KC RKP(b)/WKP(b), od 3 listopada 1925 do 8 stycznia 1926 sekretarz odpowiedzialny leningradzkiego gubernialnego komitetu WKP(b), od 1 stycznia do 9 kwietnia 1926 sekretarz KC WKP(b) i członek Biura Organizacyjnego KC WKP(b), od 1927 zastępca przewodniczącego Centrosojuza, w grudniu 1927 wykluczony z WKP(b), a w czerwcu 1928 ponownie do niej przyjęty. Od 1929 przewodniczący swierdłowskiego obwodowego/krajowego związku spółdzielni rolniczych, do 1934 szef Głównego Zarządu Przemysłu Mleczarskiego Ludowego Komisariatu Przemysłu Spożywczego ZSRR.
Po zabójstwie Siergieja Kirowa 8 grudnia 1934 wykluczony po raz kolejny z WKP(b) i 16 grudnia aresztowany przez NKWD. 16 stycznia 1935 skazany na 8 lat więzienia za polityczną inspirację zabójstwa Kirowa wraz z Grigorijem Zinowiewem i Lwem Kamieniewem. W dniach 19-24 sierpnia 1936 sądzony w pokazowym pierwszym procesie moskiewskim przed Kolegium Wojskowym Sądu Najwyższego ZSRR (obok m.in. Grigorija Zinowiewa, Lwa Kamieniewa i Iwana Smirnowa), który w intencji organizatorów miał być zapalnikiem wielkiego terroru w ZSRR. 24 sierpnia 1936 skazany na śmierć za udział w kontrrewolucyjnej organizacji terrorystycznej, następnego dnia stracony.