mały|Grób Michała Terleckiego na cmentarzu Powązkowskim Michał Terlecki (ur. 2 października 1881, zm. 21 sierpnia 1965) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 2 października 1881. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami pełnił służbę w Oddziale II Naczelnego Dowództwa WP na stanowisku szefa Wydziału V Defensywy Sekcji II – Biura Wywiadowczego. Od 22 czerwca 1920, po przeprowadzonej reorganizacji Oddziału II ND WP, kierował pracami Sekcji VII Defensywy podległej bezpośrednio szefowi oddziału.
1 czerwca 1921, w stopniu majora, nadal pełnił służbę w Oddziale II ND WP, a jego oddziałem macierzystym był 70 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 62. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 70 pp w Jarocinie. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 38. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie pełnił obowiązki dowódcy batalionu sztabowego 70 pp.