Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Od 1947 pracował jako lekarz w sanatorium przeznaczonym dla rekonwalescentów w Eastbourne. Później zamieszkał w Londynie i był zatrudniony na stanowisku lekarza rejonowego. Zmarł 8 maja 1964.
Publikacje Był encyklopedystą, edytorem czterotomowej, ilustrowanej Nowoczesnej encyklopedii zdrowia wydanej w latach 1937–1939 w Warszawie. Publikował prace w zakresie swoich badań naukowych:
O stosowaniu insuliny w stanach niecukrzycowych (1930) Z kazuistyki powolnego zapalenia wsierdzia (1931) Astenia lotnicza (1932) Ratownictwo w zatruciach (1932) O tak zwanym ciśnieniu średnim (1932) Przypadek żółtaczki powstałej na tle zatrucia zawodowego kwasem pikrynowym (1932) Badanie układu krążenia u lotników (1934) Higiena Lotnicza. Podręcznik zbiorowy do użytku personelu latającego (1937, redaktor) Dziesięciolecie służby zdrowia w lotnictwie, 1928–1938 (1938) Podręcznik pielęgniarstwa i ratownictwa (1939)