Franciszek Józef Flatau (ur. 25 lutego 1900 we Lwowie, zm. 1940 w Charkowie) – rotmistrz Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Michała Stanisława (1865–1925), nadkomisarza c. k. Dyrekcji Policji, i Irmy (Marii) z Müllerów (1879–1952) urodzony 25 lutego 1900 we Lwowie, ówczesnej stolicy Królestwa Galicji i Lodomerii. Był bratem Marii (1898–1981), zamężnej z Edmundem Pawłem Zieleniewskim, i Andrzeja (1904–1975), inżyniera elektryka.
9 marca 1917 pełnił służbę w Żandarmerii Polowej Legionów Polskich, w stopniu szeregowcaPismo nr 3412/17 adiutanta Komendy Żandarmerii Polowej Legionów Polskich do Komendy Legionów Polskich z 9 marca 1917 w sprawie wykazu oficerów, podoficerów, szeregowców i ordynansów Żandarmerii Polowej Legionów Polskich poddanych Królestwa Polskiego i poddanych austriackich, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I. 120.1.117 s. 167–171.. 23 października 1920, jako podoficer byłych Legionów Polskich, został mianowany z dniem 1 października 1920 podporucznikiem żandarmerii. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Żandarmerii Wojskowej Okręgu Generalnego „Lublin” w Lublinie. W listopadzie 1919 objął dowództwo Plutonu Żandarmerii Lublin 3.