Ernest Zygmunt Giżejewski (ur. 6 lutego 1889 w Zabłotowie, zm. 6 czerwca 1931 w Krakowie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 6 lutego 1889 w Zabłotowie, w ówczesnym powiecie śniatyńskim Królestwa Galicji i Lodomerii.. Na porucznika awansował ze starszeństwem z 1 września 1911. Pełnił służbę w c. i k. 13 pułku piechoty w Opawie. 1 listopada 1917 został mianowany kapitanem. Jego oddziałem macierzystym był nadal c. i k. 13 pułk piechoty.
12 czerwca 1919 został wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień StryjDz. Rozk. Wojsk. Nr 68 z 21 czerwca 1919, poz. 2191.. W listopadzie 1919 pełnił służbę w Oddziale II Informacyjnym Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego na stanowisku naczelnika Wydziału I Organizacyjnego Sekcji II (Biura Wywiadowczego) kierowanej przez majora Ignacego Matuszewskiego. Do zakresu jego obowiązków należało szkolenie wywiadowcze i zastosowanie techniki dla wywiaduPismo szefa Oddziału II Informacyjnego NDWP majora Karola Bołdeskuła w sprawie schematu nowej organizacji pracy z 6 listopada 1919 roku, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/2/5, s. 498–499.. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana z dniem 1 kwietnia 1920, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.